"Oratorium na konstytucję Ziemi". Nowa wystawa w CSW

"Oratorium na konstytucję Ziemi” w Centrum Sztuki Współczesnej porusza tematy związane z relacją człowieka z naturą. Na wystawie prezentowane są prace artystów z Europy Środkowo-Wschodniej i Ameryki Łacińskiej, m.in. Władysława Kaźmierczaka, Teresy Murak, Cecylii Malik, Marka Cinkevicha & Bárbary Acevedo i Marcela Exposito. Twórcy skłaniają do spojrzenia na świat z perspektywy, w której człowiek nie zajmuje centralnego miejsca.

Polecane podcasty

Terra Kultura

"Wędrowcy" - instalacja Anny Szpakowskiej-Kujawskiej

Wszystko Wszędzie Teraz

Film "Zobaczysz wszystko", 20. Festiwal Pięć Smaków oraz komiksy

Klub Trójki

Rola humoru w czasach napięć

Wystawa o bliskości człowieka i Ziemi

Ekspozycja została podzielona na cztery sekcje: "Siew”, "Sploty”, "Laboratorium zmiany” i "(Trans)terytoria”. W pierwszej z nich, pokazywane czynności ogrodnicze mają podwójne znaczenie. Z jednej strony odnoszą się do bliskości człowieka i Ziemi, a z drugiej wskazują na wyrośnięcie nowego systemu polityczno-społecznego na zgliszczach starego. "Sploty” prezentują prace związane zarówno z ruchami emancypacyjnymi, jak i ekologicznymi. Część trzecia, i jednocześnie centralna, koncentruje się na działaniach oddolnych grup artystycznych i aktywistycznych. Ostatnia odnosi się do namysłu nad współczesną koncepcją terytorium.

Tytuł wystawy zaczerpnięto z pracy Marcela Exposito, o takiej samej nazwie. Oratorium postuluje prawa przyrody, dotyczy także wspólnot ludzkich i innych form życia. Jak mówią organizatorzy, wystawa sama w sobie jest oratorium. Można ją czytać, jak tekst, ale ma także charakter wielogłosowy z elementami muzycznymi i dźwiękowymi.

Pinińska-Bereś i projekt konstytucji Chile

Wystawę otwiera "Żywy róż” Marii Pinińskiej-Bereś. To dokumentacja akcji z 1981 r. w Krakowie, podczas której artystka zasadziła na Plantach różową różę, stawiając pytanie, czy zakwitnie w następnym roku. Działanie można odczytać jako metaforę oczekiwania, ale też niepewności, o to, co się wydarzy. Niespełna miesiąc po powstaniu pracy, w Polsce wprowadzono stan wojenny.

W dalszej części ekspozycji znajduje się instalacja "Nie chodzi o 30 pesos”  Dagmary Wyskiel. Artystka wykorzystuje w niej fragmenty projektu nowej konstytucji Chile, który został odrzucony w referendum. Częścią pracy są także wideo dokumentujące proces pisania oraz pieczęć przedstawiająca propozycję nowego godła Chile, na którym znajdują się urubu różowogłowy (ptak) oraz owca.

Jedną z prac zamykających wystawę jest "Nowa obecność” Dimy Tolkachova. Cykl fotografii przedstawia ślady działań wojennych w Ukrainie, takie jak drut kolczasty czy wgłębienia po pociskach, które zacierane są przez przyrodę. Zasiedlają je rośliny i zwierzęta.
Wystawę "Oratorium na konstytucję Ziemi” można oglądać do 28 marca 2027 r. w Centrum sztuki Współczesnej - Zamek Ujazdowski w Warszawie.