Dawid Rastiani: dorosłe dzieci chorych onkologicznie rodziców potrzebują wsparcia
"Onko Story" to podcast Agnieszki Trzeciakiewicz, w którym rozmawiamy o terapii onkologicznej. Również o tym, że rak to nie wyrok. W najnowszej odsłonie rozmowa z terapeutą Dawidem Rastianim.
Dawid Rastiani / Foto: archiwum prywatne
"Onko Story" to rozmowy Agnieszki Trzeciakiewicz, dziennikarki i prezeski onkologicznej Fundacji Sztuka Leczenia im. Gabrieli Kownackiej, z pacjentami, lekarzami, rehabilitantami, psychoonkologami. Bohaterki i bohaterowie audycji dzielą się doświadczeniami, a wybitnej klasy specjaliści - onkolodzy radzą oraz odpowiadają na trudne pytania.
Polecane podcasty
Gościem najnowszego podcastu jest Dawid Rastiani, psycholog i psychoterapeuta. Rozpoczynał od psychologii biznesu, by w wieku 37 lat skończyć studia z zakresu psychologii klinicznej i psychoterapii. - Wtedy poczułem, że sam już na tyle jestem zbudowany, żeby móc wspierać i towarzyszyć innym ludziom w trudnościach. Więc myślę, że tutaj wiek dużo zrobił - podkreślał rozmówca Agnieszki Trzeciakiewicz.
Choroba onkologiczna to czas, kiedy trzeba poukładać się na nowo
Choroba onkologiczna to moment, kiedy nie tylko pacjenci, ale rodzina, przyjaciele i całe otoczenie musi poukładać się na nowo. Agnieszka Trzeciakiewicz zwróciła uwagę, że środowiska artystyczne i medyczne często zarządzają strachem pacjentów onkologicznych. Temat ten pojawia się niejednokrotnie m.in w filmach. - Jeśli kogoś trzeba spektakularnie uśmiercić, to scenarzysta wpada na pomysł choroby onkologicznej.
- Jako psycholog zastanawiam się, dlaczego ciemne emocje są tak atrakcyjne - pytał Rastiani. I od razu udzielał odpowiedzi, że zapewne z powodu biologicznego. - Dzięki temu, że jesteśmy w stanie wychwycić to, co jest zagrażające, możemy przeżyć. I ewolucyjnie ten strach jest nam potrzebny do przeżycia, bo przeżyli ci, którzy się bali - wyjaśniał gość "Onko Story".
W latach 80. w filmach panowała moda na bohaterów chorych na HIV i AIDS. W latach 90. z kolei wzrosła liczba zachorowań na raka i pewnie stąd częstszy motyw tej choroby.
Najważniejsza jest nadzieja
Dla pacjentów onkologicznych kluczowa jest nadzieja. - Potrzebujemy nadziei, ale nie zawsze wybieramy taki scenariusz na życie, który tą nadzieję zakłada. Nadzieja jest trudniejsza - przyznał gość podcastu. By pojawiła się nadzieja musimy wyjść z myślenia katastroficznego, tunelowego, czyli musimy wyjść z lęku. Pierwszym etapem do pojawienia się scenariusza, który będzie nam dawał nadzieję jest wyregulowanie lęku. To wejście w takie okno tolerancyjne, gdzie lęk nie będzie nas zabierał do tragicznego rozwiązania. - podkreślał Dawid Rastani.
Zdaniem terapeuty ważne, by skupić się na tym, co tu i teraz. Zastanowić się, jakie Jakie mamy możliwości? Zadać sobie pytanie,
na co jest nadzieja? Na zrealizowanie jakiej potrzeby teraz mogę mieć nadzieję? Jakiego życia w
tym okresie, w którym jestem? - Nie zakładając ile on będzie trwał, bo tego nigdy nie wiemy. Niektórzy mają już takie informacje i są postawieni przed taką diagnozą, która zakłada
pewien czas. No ale zawsze pozostaje pytanie świadomie, jaką ja narracji, jaki scenariusz na
swoje życie w tym momencie wybiorę i jaki jest możliwy do zrealizowania.
Bo to, że ja wybiorę to nie zawsze może być realne do tego, żeby wydarzył się. Ale tak, nadzieja
przede wszystkim wymaga pracy z lękiem, wyjścia z lęku. A później pokazania, że mamy wybór i
mamy kilka wyborów - tłumaczył rozmówka Agnieszki Trzeciakiewicz.
Dorosłe dzieci chorych rodziców potrzebują wsparcia
W takich sytuacjach jest przestrzeń na spotkanie z psychologiem, terapeutą. Dawid Rastani opowiadał, że najczęściej w jego gabinecie są dorosłe dzieci rodziców chorych onkologicznie. - Bardzo często to jest ich decyzja, ponieważ przeżywają bezsilność. W rodzinie osoba wspierająca chorego w takim samym stopniu potrzebuje wsparcia, ile tego wsparcia daje. I te osoby często przychodzą, ponieważ same widzą, że jest im trudno - zauważył terapeuta.
Potrzebujemy umiejętności, żeby mówić o swoich emocjach w taki sposób, żeby
nie przerzucać odpowiedzialności, nie wywoływać poczucia winy, żeby komunikować, że ja mam
prawo to przeżywać, bo też mnie to dotyczy. - I jeżeli ja to powiem, to uwalniam się z jakiegoś napięcia, uwalniam się z poczucia
samotności. Badania pokazują nam jednoznacznie, że u 38 procent osób opiekującymi się członkiem
rodziny, przyjacielem, znajomym, chorym, onkologicznie pojawiają się stany depresyjne. Bo nie
dźwigają tych emocji - podkreślił psycholog.
Polecane artykuły
Źródło: Onko Story
Chcesz czytać nas częściej?
Dodaj nas do preferowanych źródeł, aby nasze newsy zawsze wyświetlały Ci się na górze wyników Google.
Redaktorka
Izabela Dudkiewicz w portalu radiowej Trójki pisze o teatrze, sztukach wizualnych i kinie. W mediach pracuje od ponad dwóch dekad. W Polskim Radiu od 2019 roku, wcześniej przez 20 lat w Radiu Zet jako redaktor, wydawca, producent. Odpowiedzialna m.in. za przygotowanie materiałów na antenę, do internetu i na profile w SM. Pracę w mediach zaczęła w Radiu Eska, gdzie przygotowywała i czytała serwisy informacyjne. Skończyła polonistykę i dziennikarstwo na UW oraz studia podyplomowe na SGH.
Dziękujemy za przeczytanie artykułu. Aby być na bieżąco z informacjami Trójki, obserwuj nas na Facebooku oraz w Wiadomościach Google.