"Historia podwodna" Lecha Janerki w gronie trójkowych perfekcyjnych płyt

Wydana w 1986 roku "Historia podwodna" była pierwszym solowym albumem w karierze Lecha Janerki. Artysta nagrał ją dwa lata po odejściu z zespołu Klaus Mitffoch;. W studiu Lechowi Janerce towarzyszyli Bożena Janerka (wolonczela), Krzysztof Pociecha (gitara) i Janusz Rołt (perkusja). Gościnnie na wydawnictwo dograli się Małgorzata Ostrowska, Tomasz Pierzchalski czy Wiesław Mrozik.

Lech Janerka w nowym wydaniu na solowym debiucie

Choć w niektórych utworach z "Historii podwodnej" słychać jeszcze brzmienie Mitffocha (na przykład w "Niewole"), na solowym albumie Lech Janerka postanowił pójść w nieco innym kierunku.  Na albumie mamy do czynienia z piosenkami odbiegającymi od nowofalowego brzmienia, o nieco wolniejszym tempie. Większy nacisk położono też na warstwę liryczną. Autor w utworach oddaje ponurą atmosferę końca PRL. Jednocześnie w tekstach bawi się też z cenzurą; słychać to chociażby w numerze "Konstytucje".

Płytę wyróżniał też jeden element. A raczej instrument - wspomniana już wiolonczela. Grająca na niej Bożena Janerka sprawiła, że utwory z "Historii podwodnej" otrzymały unikatowe, charakterystyczne brzmienie.

Solowy debiut płytowy Lecha Janerki po premierze spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem krytyków. Do tego albumu powrócimy też - w formie połówki - w środę 14 października w cyklu "Pół Perfekcyjnej Płyty". Do wysłuchania audycji zapraszamy w imieniu Piotra Metza po godz. 19.05.