Stephen Daldry: praca z aktorem to są negocjacje, by znaleźć wspólny język
Brytyjski reżyser Stephen Daldry był gościem trzeciej edycji British Film Festival w Poznaniu. I tam właśnie rozmawiała z nim Katarzyna Borowiecka.
Stephen Daldry/ Foto: East News/ADRIAN DENNIS/AFP/East News
Stephen Daldry jest brytyjskim reżyserem i producentem filmowym i teatralnym. Na wielkim ekranie zadebiutował filmem "Billy Elliot", jednak już wcześniej zdobył renomę, dzięki swoim dokonaniom teatralnym. Ale w życiorysie ma rówbnież roczny pobyt we Włoszech i terminowanie… w cyrku, pod okiem klauna!
Polecane audycje
Bezpośrednia, emocjonalna historia bez grama cynizmu
Debiutem ekranowym Daldry'ego był dramat "Billy Elliot", historia 11-letniego chłopca, syna górnika, który chce tańczyć w balecie. Film okazał się ogromnym sukcesem zdobywając trzy nominacje do Oscara (w tym dla samego Daldry'ego) oraz dwie do Złotych Globów, oraz dziesiątki innych nagród i nominacji.
- Tak naprawdę to wszystko było tylko kwestią szczęścia. Nie byłem szczególnie zainteresowany robieniem filmów, ale mój przyjaciel przesłał mi swój scenariusz, który przeczytałem i pomyślałem, że właśnie to powinniśmy zrobić. Scenariusz pojawił się w odpowiednim momencie dla nas wszystkich No i zabraliśmy się do pracy - mówi o genezie filmu. - To przede wszystkim była bardzo bezpośrednia, emocjonalna historia. Pociągała mnie możliwość zrobienia filmu, który nie posługuje się ironią, nie ma w nim grama cynizmu: jest dokładnie tym, czym wydaje się być. Trafia prosto do serca - tłumaczy swoje zainteresowanie.
- A poza tym jest to historia o strajku górników, a o tym wiedziałem sporo: sam byłem zaangażowany w wielki strajk górników w 1984 roku, kiedy Wielka Brytania znalazła się właściwie na progu wojny domowej. Jak wiemy wtedy górnicy przegrali. Wcześniej zrobiłem już parę przedstawień poświęconych temu wydarzeniu. Dlatego fakt, że akcja rozgrywała się właśnie, wtedy był dla mnie pociągający - dodaje.
"Efekt Billy'ego Eliota" w szkołach baletowych
"Billy Elliot" został też przerobiony na musical, w czym bardzo duża role odegrał Elton John. I w przyszłym roku znowu wraca na West End.
- Wydaje mi się, że w Wielkiej Brytanii doszliśmy do 47 chłopca grającego Billy'ego Eliota. A na całym świecie jest ich już ponad 250. Za każdym razem przychodzi się przez ten sam proces szukania chłopców, którzy mają odpowiednie umiejętności i to są dość skomplikowane zestawy zdolności. Ale kiedy dzisiaj organizujemy castingi do roli Billy'ego Eliota, okazuje się, że znacznie więcej chłopców potrafi tańczyć balet, niż wtedy, kiedy kręciliśmy film albo po raz pierwszy przygotowywaliśmy musical - opowiada gość Katarzyny Borowieckiej. - W wielu szkołach baletowych mówi się wręcz o "efekcie Billy'ego Eliota": znacznie więcej chłopców tańczy, bądź stara się dostać do szkoły baletowej, niż kiedykolwiek wcześniej. Jesteśmy bardzo dumni z tego, że udało się zachęcić chłopców, by podążali za swoim marzeniem o tańcu - zdradza.
Dzieci trzeba traktować z szacunkiem, jak dorosłych aktorów
Stephen Daldry ma więcej znakomitych dziecięcych ról w swoich filmach: np. Richie w "Godzinach" czy Oskar w "Strasznie głośno, niesamowicie blisko". Jednak praca z dziećmi, i w ogóle młodymi aktorami jest inna, niż z osobami dorosłymi, doświadczonymi.
- Nie ma tu jednej konsekwentnie stosowanej metody, nie ma jednego sposobu na tworzenie warunków, w których dzieci mogą dobrze grać. Wyzwaniem jest to, że nie zawsze dzieci potrafią powtórzyć dokładnie to samo. Dlatego szuka się momentów, chwil, które można chwycić, zatrzymać i na nich coś zbudować - wyjaśnia brytyjski reżyser. - Trzeba traktować dzieci z ogromnym szacunkiem, tak samo jak dorosłych aktorów. Jednak w teatrze praca z dziećmi jest znacznie trudniejsza, ponieważ muszą powtarzać osiem razy w tygodniu, a na ekranie muszą zrobić coś tylko raz. Dlatego w filmie szuka się tych ulotnych chwil - wskazuje.
- Wszystko zależy oczywiście od młodego aktora. Nakręciłem też w Brazylii film "Śmieci" ("Trash") z trójką młodych aktorów. To były "dzieci ulicy" i ich sposób pracy był zupełnie inny. Mieli bardzo słabe umiejętności czytania, więc nie uczyli się tekstu na pamięć, ale improwizowali - wspomina.
Szukanie odpowiedniego języka porozumienia
W "Godzinach" Stephen Daldry pracował z trzema wielkimi aktorkami, które grały w równorzędnych rolach: Meryl Streep, Nicole Kidman i Julianne Moore. Nicole Kidman dostała za swoją rolę Oskara.
- Z każdą aktorką pracuje się oczywiście inaczej, nie da się tego uogólnić. Jeśli chodzi o Meryl, to ogromną zaletą był fakt, że ona, tak jak ja, wywodzi się z teatru. Więc szybko znaleźliśmy wspólny język i ta współpraca była dość łatwa. Rozmawialiśmy w taki sam sposób, doskonale się rozumieliśmy - to pozwala wypracować jakiś skrót myślowy, wspólną metodę. Z Nicole było trochę inaczej: ona miała pewne doświadczenia teatralne, ale nie tak duże jak Maryl. A Julianne Moore to zupełnie inna historia - opowiada. - W każdym projekcie trzeba po prostu znaleźć odpowiedni język porozumienia z aktorem. Trzeba zrozumieć, jak najlepiej do niego mówić, jak przekazać mu swoje myśli, żeby były dla niego jak najlepiej zrozumiałe. Oczywiście to są negocjacje, to wspólne szukanie wspólnego języka - tłumaczy.
Polecane artykuły
Źródło: Wszystko Wszędzie Teraz
Chcesz czytać nas częściej?
Dodaj nas do preferowanych źródeł, aby nasze newsy zawsze wyświetlały Ci się na górze wyników Google.
Redaktor
Redaktor portalu internetowego Programu Trzeciego Polskiego Radia. Od zawsze zajmuje się szeroko pojętą kulturą, a szczególnym wskazaniem na kino, teatr i telewizję, chociaż nieobca jest mu również tematyka historyczna i polityczna. Pracę w mediach zaczynał wraz z Radiem ZET, by później współpracować z prasą, telewizją i portalami internetowymi. Z Polskim Radiem związany jest od pięciu lat.
Dziękujemy za przeczytanie artykułu. Aby być na bieżąco z informacjami Trójki, obserwuj nas na Facebooku oraz w Wiadomościach Google.