Victor Vasarely w Warszawie. Wystawa króla op-artu w Archicom Collection Gallery
Letnia wystawa w Archicom Collection Gallery prezentuje twórczość jednego z najważniejszych artystów XX wieku. Dzieła Victora Vasarely’ego, pioniera op-artu, można oglądać bezpłatnie przez całe wakacje. Ekspozycja łączy świat sztuki, architektury i historii miejsca, w którym powstała.
"Victor Vasarely - król op-artu" - otwarcie wystaw
Foto: FOTON/PAP
Archicom Collection Gallery w Warszawie rozpoczęła letni sezon wystawienniczy prezentacją twórczości Victora Vasarely’ego. Wystawa "VICTOR VASARELY – KRÓL OP ARTU”, dostępna dla zwiedzających od 10 lipca, przybliża dorobek artysty uznawanego za jednego z najważniejszych twórców sztuki XX wieku i prekursora op-artu.
Posłuchaj audycji w Trójce:
- O Fotofestiwalu w Łodzi w audycji "Terra kultura"
- Kino w ogrodzie Trójki. O cyklu w audycji "Wszystko wszędzie teraz"
Węgierski artysta zasłynął kompozycjami opartymi na precyzyjnych układach geometrycznych, grze kolorów oraz iluzji ruchu i przestrzeni. Jego prace zmieniały sposób postrzegania obrazu, angażując wzrok odbiorcy i sprawiając wrażenie pulsowania, drgania czy trójwymiarowości. Wpływ Vasarely’ego widoczny jest nie tylko w sztuce współczesnej, ale także w architekturze, wzornictwie i projektowaniu graficznym.
Vasarey głównym przedstawicielem abstrakcji geometrycznej
Victor Vasarely urodził się w 1906 w Peczu. To jeden z czołowych przedstawicieli abstrakcji geometrycznej. Uważany za prekursora i przedstawiciela nurtu op-art. Tworzył poprzez komponowanie układów, wykorzystując geometryczne kształty. Tworzył iluzję przestrzennej głębi na powierzchniach dwuwymiarowych, wykorzystując do tego jedynie abstrakcyjne plamy barwne. Pierwotnie w jego pracach dominowała czarno-biała kolorystyka, którą znacznie urozmaicił w swojej późniejszej działalności.
Vasarely działał w węgierskim oddziale Bauhausu w Budapeszcie pod koniec lat 20. XX wieku. Od 1930 roku tworzył w Paryżu, gdzie pracował jako grafik. Tam powstały jego pierwsze prace, tworzone przy pomocy rytmicznie ułożonych biało-czarnych elementów. Od 1955 powstawały cykle obrazów "optyczno-kinetycznych” sprawiających wrażenie pulsowania, falowania, wirowania lub migotania. Od roku 1960 artysta w manifestach teoretycznych rozwijał koncepcję alfabetu plastycznego zatytułowanego "Folklor planetarny”. Zmarł w 1997 roku w Paryżu.
Po Warholu wystawa op-artu
Nowa ekspozycja jest kontynuacją programu wystawienniczego realizowanego przez Archicom Collection. W ubiegłym roku galeria zaprezentowała prace Andy’ego Warhola, ikony pop-artu. Tegoroczna odsłona skupia się na innym ważnym nurcie sztuki powojennej - op-arcie, którego Vasarely pozostaje najbardziej rozpoznawalnym przedstawicielem.
Organizatorzy podkreślają, że wybór artysty nie jest przypadkowy. Jego twórczość wpisuje się w ideę łączenia sztuki z architekturą oraz refleksji nad przestrzenią miejską. Jednym z ważnych wątków ekspozycji jest historia miejsca, na którym dziś realizowane są nowe projekty mieszkaniowe. Tereny te związane były niegdyś z Domem Słowa Polskiego, największym zakładem poligraficznym w kraju.
Twórczość Vasarely’ego tworzy z tym dziedzictwem interesujący dialog. Artysta należał do pionierów wykorzystywania technik reprodukcji i wielokrotnie podkreślał, że sztuka powinna być dostępna dla szerokiego grona odbiorców. Jego zainteresowanie drukiem i możliwościami powielania dzieł sprawia, że wystawa zyskuje dodatkowy wymiar, odwołując się do historii komunikacji wizualnej i rozwoju nowoczesnych technologii reprodukcji obrazu.
Gdy sztuka spotyka architekturę
Ekspozycja pokazuje również, jak bliskie związki łączyły twórczość Vasarely’ego z architekturą. Geometryczne rytmy, modułowość i precyzyjnie budowane układy przestrzenne, obecne w jego pracach, od lat inspirują architektów i urbanistów.
Wystawa w Archicom Collection Gallery zwraca uwagę na te zależności, wskazując, że język wizualny op-artu znajduje swoje odbicie także we współczesnych realizacjach architektonicznych. Dzięki temu prezentacja nie ogranicza się do pokazania dzieł jednego z najważniejszych artystów XX wieku, lecz staje się opowieścią o ciągłości miejsca, pamięci przestrzeni i współczesnych interpretacjach modernistycznego dziedzictwa.