Między falą a splotem czyli jak pokazać dźwięk na tkaninie? Nowa wystawa Zuzy Wójcik
Czy dźwięk można zobaczyć i dotknąć? Prace Zuzanny Wójcik pokazują, że granice między dźwiękiem a materią nie są tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Artystka i projektantka tkanin tworzy wielowymiarowe kompozycje żakardowe inspirowane strukturą fal dźwiękowych, przekładając rytm, częstotliwość i rezonans na język włókien, kolorów oraz splotów. Od 1 lipca w Studio Jaskółka w Warszawie można oglądać jej najnowszą wystawę "Woven Waves".
Zuza Wójcik, autorka wystawy "Woven Waves" w Studio Jaskółka w Warszawie
Foto: mat.prywatne
Punktem wyjścia dla najnowszej kolekcji Zuzanny Wójcik jest gra znaczeń zawarta w dwóch angielskich słowach: wave i weave – fala oraz splot. Artystka bada możliwość przełożenia zjawisk akustycznych na materialną formę tkaniny. Stawia pytanie o to, czy dźwięk może zostać zapisany nie tylko w postaci wykresu czy cyfrowego śladu, lecz także jako fizyczny obiekt.
Posłuchaj audycji w Trójce:
- "Komiks polski. Złoty okres" w BWA w Jeleniej Górze w "Terra Kultura"
- Co będziemy oglądać w 2026? we "Wszystko Wszędzie Teraz"
Tekstylne obrazy zapisem dźwiękowych fal
Powstające w ten sposób tekstylne obrazy przypominają wizualizacje fal dźwiękowych. Dynamiczne kompozycje barwne, rytmiczne układy linii i rozbudowane struktury żakardowe tworzą dzieła, które można odczytywać jako zapis energii, pulsacji i przepływu. To próba uchwycenia niewidzialnego zjawiska za pomocą materii.
Prace Zuzy Wójcik nie ograniczają się do oddziaływania wizualnego. Kluczową rolę odgrywa w nich także faktura i przestrzenność. Wielowarstwowe sploty budują powierzchnie o wyraźnej głębi, które niemal prowokują do dotyku.
Dzięki temu tkaniny funkcjonują jak materialne odpowiedniki dźwięku – można je nie tylko oglądać, ale wręcz "odczuwać”. Artystka konsekwentnie eksploruje zmysłowy potencjał tkaniny badając relacje między odbiorem wzrokowym, dotykiem i wyobrażeniem dźwięku. W jej realizacjach nowoczesne technologie tkackie stają się narzędziem artystycznego eksperymentu. Złożone techniki żakardowe pozwalają budować przestrzenne struktury, które wymykają się tradycyjnemu postrzeganiu tkaniny jako płaskiej powierzchni dekoracyjnej.
Zuza Wójcik "Woven Waves", Studio Jaskółka Międzynarodowe doświadczenia
Zuzanna Wójcik, urodzona w 1994 roku, należy do grona młodych polskich projektantek konsekwentnie rozwijających autorską praktykę na styku sztuki, designu i nowych technologii. Ukończyła Katedrę Mody na Wydziale Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, projektowanie tkanin na Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi oraz The Swedish School of Textiles w szwedzkim Borås.
Jej zawodową drogę kształtowały doświadczenia zdobywane zarówno w Polsce, jak i za granicą. Odbywała staże w londyńskim studiu JW Anderson, Instytucie Włókiennictwa w Łodzi oraz TextielLab w holenderskim Tilburgu. To właśnie połączenie projektowego warsztatu z eksperymentalnym podejściem do materiału stało się jednym z wyróżników jej twórczości.
Jest stypendystką Młodej Polski 2025. Otrzymała stypendium szwedzkiej marki Bemz, rezydencję artystyczną w Lottozero – textile laboratories we włoskim Prato, jest laureatką Nagrody im. prof. Andrzeja Jana Wróblewskiego oraz stypendium magazynu "Vogue Polska” za dyplom z projektowania mody.
Projektantka była także finalistką prestiżowych konkursów Dorothy Waxman International Textile Design Prize oraz Make Me! organizowanego przez Łódź Design Festival. Zdobyła ponadto główne nagrody w konkursach Best in Design w Czechach i YTAT Young Textile Art Triennial w Łodzi.