O wystawie, która niczego nie udaje - w "Dobrze Zaprojektowane"

A czekać na nas będzie 8 tys. metrów kwadratowych ekspozycji narracyjnej z pełną scenografią i tysiącami eksponatów. Imponujące przedsięwzięcie. - To absolutnie największa budowana na raz wystawa w tej części Europy - mówi Aleksandra Grabowska, kierownik Działu Wystawy Stałej w audycji Anny Dudzińskiej "Dobrze Zaprojektowane".

Posłuchaj audycji Trójki:

• Stacja polskich polarników na Wyspie Króla Jerzego, cz.1

• Stacja polskich polarników na Wyspie Króla Jerzego, cz.2

Wystawa składać się będzie z sześciu galerii, z których każda poświęcona została innej epoce historycznej. - Każda gablota, każdy eksponat ma swoje określone, zaprojektowane przez projektantów, miejsce - podkreśla kierownik Działu Wystawy Stałej. 

Historia stara, jak dąb

Swoją podróż przez meandry historii zaczniemy od czasów Piastów i Jagiellonów. Zobaczymy łódź jednopienną, wydłubaną z jednego pnia drewna - datowaną na II połowę X wieku a także datowany przez badaczy na 936 rok czarny dąb. - Dajemy jasny sygnał, że w naszym muzeum eksponat jest rzeczą świętą, a po drugie zapraszamy do tej historii starej, jak nasz dąb - podkreśla Aleksandra Grabowska.

Wystawa składać się będzie przede wszystkim z eksponatów analogowych, chociaż nie zabraknie elementów multimedialnych. W założeniu ma oddziaływać na wiele zmysłów - również zmysł węchu. W kuchni staropolskiej poznamy zapach charakterystycznych dla niej przypraw, dowiemy się też jak pachniały perfumy "Modjeska" - sygnowane przez Helenę Modrzejewską, jedną z najwybitniejszych polskich aktorek teatralnych.   

Morawica

- Ta wystawa niczego nie udaje - przyznaje Aleksandra Grabowska. - Bardzo dbamy o jakość użytych materiałów. Historycy dbają także, aby elementy były jak najbliższe warstwie historycznej - dodaje. Mówiono, że elewacja budynku miała być obłożona morawicą - tak przez niektórych nazywany jest polski marmur. - Ale nasze złoża są bardzo skromne. Dlatego znalazł się on w module "Mocarstwo" opowiadającym o najwspanialszych czasach, Jagiellonów - wyjaśnia kierownik Działu Wystawy Stałej.

Pod wspólnym niebem

To jeden z ulubionych modułów Aleksandry Grabowskiej. - Opowieść o tym, jak w Polsce różne religie miały to samo niebo i te same prawa - tłumaczy. Sala ma być spowita ciemnością, w różnych jej częściach projektanci przewidzieli gabloty z eksponatami z różnych wyznań. Nad nimi ma się rozpościerać niebo astrologiczne z podświetlonymi gwiazdami, będące odwzorowaniem układu planet z tamtego okresu.  

- To mówi o takiej warstwowości naszej wystawy. Jeśli ktoś wejdzie przeczyta tylko tytuł modułu, to zrozumie, że różne religie ze sobą współdziałały. Jeśli będzie chciał się dowiedzieć o tym, jak to wyglądało na co dzień, to będzie miał szansę doczytać, zobaczyć, pooglądać - dodaje. Słowem: doświadczyć.

Klejnot w koronie

Wisła kryje wiele tajemnic. Część z nich znajdzie swoje miejsce właśnie na Wystawie Stałej. Mowa o przedmiotach wyłowionych z rzeki i odrestaurowanych przez specjalistów, jak przykłady kunsztu sztuki rzeźbiarskiej w postaci elementów dekoracyjnych Villa Regia - rezydencji królewskiej zrabowanej przez Szwedów podczas Potopu. W czasie przeprawy kilka szwedzkich statków zatonęło a wraz z nimi skradzione skarby. Wisła zaczęła je oddawać stosunkowo niedawno. Pomogły w tym zmiany klimatyczne, szczególnie niski stan wód. - Nie ma sezonu, żeby nie wyławiać kolejnych elementów Villi Regii - przyznaje Aleksandra Grabowska.

20 lat przygotowań

Nowy gmach Muzeum Historii Polski można podziwiać od września 2023 r. Budynek składa się z czterech kondygnacji. Znajdują się w nim sale edukacyjne i warsztatowe, bistro, restauracja, dwie kawiarnie. Na dachu budynku zlokalizowano taras widokowy, a wokół można spacerować po parku edukacyjnym.

Eksponaty gromadzone są od 20 lat - formalnie instytucja działa od 2006 roku, nie miała jednak wcześniej swojej stałej siedziby.

Otwarcie Wystawy Stałej w Muzeum Historii Polski planowane jest na 2027 r.

Magdalena Hejna