Nowe spojrzenie na legendę Kantora. Trójka zaprasza do Cricoteki

"Kantor. Terapia widzeń” nie jest kolejną wystawą ukazującą historię dokonań krakowskiego twórcy. Została pomyślana nie tyle jako próba reinterpretacji jego dorobku, ile – jako skonstruowany z dzieł Kantora i współczesnych interwencji artystycznych szczególnego rodzaju „instrument optyczny”.

- Poprzez Kantora mamy możliwość poznawania innych obszarów życia artystycznego, ale też innych dzienin, niekoniecznie związanych ze sztuką - mówi w audycji "Terra Kultura" Natalia Zarzecka, dyrektorką Cricoteki.

Zamiast o Kantorze wystawa, która Kantora wykorzytuje 

Jarosław Suchan, który jest współkuratorem wystawy zwraca uwagę, że percepcja Kantora się zmienia, bo zmienia się wizja autorstwa i sprawczości. - Myślimy o tych obszarach w sposób bardziej kolektywny. Ta wizja artysty-geniusza odchodzi w przeszłość - podkreśla.

Kurator wystawy zwraca uwagę, że Tadeusz Kantor z jednej strony był reżyserem-wizjonerem, który aktorów traktował jako narzędzie do realizacji swojej wizji, z drugiej strony sam był materią sztuki, którą tworzył. 

- Każda nowa wystawa powinna być tworzona jedynie wówczas, gdy za jej pomocą można albo sobie postawić inne pytanie, albo stworzyć przestrzeń dla nowych intuicji - mówi gość Trójki. - I taki był punkt wyjścia dla tej wystawy - dodaje.

Zespół kuratorski postanowił, że tym razem zamiast zrobić wystawę o Kantorze, przygotują ekspozycję, która będzie Kantora wykorzystywała.

Galeria zmieniona w "instrument optyczny"

Prace zgromadzone na wystawie mają nam pozwolić zobaczyć świat i samych siebie w inny niż zazwyczaj sposób, umożliwić wgląd w rejony realności, o których nie pamiętamy, bądź niekoniecznie chcemy pamiętać. 

Wojna, zarówno ta sprzed 80 lat, jak i ta, która teraz toczy się za naszą wschodnią granicą; przeszłość, która ciąży, i przeszłość, która staje się młotem na ideowych wrogów; dehumanizacja, a zarazem niebezpieczeństwa płynące z uczynienia człowieka miarą wszechrzeczy; tożsamość będąca tarczą ochronną albo niechcianym balastem… Instrument optyczny, w który zamieniona zostaje galeria Cricoteki, wyostrza nasze spojrzenie na rzeczywistość, zwłaszcza na to, co z ulgą omija się wzrokiem.

Kolekcja kalejdoskopowych obrazów

Wystawę tworzy sześć kalejdoskopowych obrazów: „Ja to ktoś inny”, „Ta niesamowita codzienność”, „Ludzkie rzeczy”, „W cieniu katastrofy”, „Jedyną rewolucyjną siłą jest sztuka” oraz „(Nie)pamięć”. Każdy z nich odwołuje się do wątków obecnych w twórczości Kantora, równocześnie starając się współbrzmieć z doświadczeniami dzisiejszego widza. Ich kompozycją nie rządzi ani chronologia, ani podobieństwa gatunkowe czy formalne.

Malarstwo, rysunki, obiekty sceniczne, zdjęcia ze spektakli i happeningów, filmy i archiwalia niczym w kalejdoskopie układają się w tymczasowe konstelacje, a ich jedynym celem jest wyrwać widzów ze stanu odrętwienia.

Trójka jest patronem medialnym wydarzenia.