Życie akademickie z perspektywy młodego pracownika naukowego

Jakie są idee, wokół których skupiły się ruchy "Obywateli nauki", czy "Komitetu Kryzysowego Humanistyki Polskiej"? Oddamy dziś głos ich przedstawicielom.

Życie akademickie z perspektywy młodego pracownika naukowego

Brama główna Uniwersytetu Warszawskiego

Foto: Marcin Białek/Wikimedia Commons

Niby wiadomo, jak ważnym składnikiem stanu państwa jest kondycja szkolnictwa wyższego. To zarówno kwestia rozwoju nauki, techniki i myśli humanistycznej, jak kształcenia nowych pokoleń. Jednak mimo imponującego wskaźnika solaryzacji (odsetek obywateli, podejmujących wyższe studia, zwiększył się w ciągu minionego ćwierćwiecza kilkakrotnie!), obserwujemy narastające niezadowolenie środowisk akademickich. Wyrazem tego są powstające inicjatywy społeczne, domagające się zmian w ustroju szkolnictwa wyższego, innej organizacji zatrudnienia, a wreszcie nowej wizji obecności uniwersytetu w społeczeństwie. Szczególnie głośno mówi się o problemach młodej kadry naukowej.

Na czym te problemy polegają? Jakie są idee, wokół których skupiły się ruchy "Obywateli nauki", czy "Komitetu Kryzysowego Humanistyki Polskiej"? Oddamy dziś głos ich przedstawicielom: dr Justynie Melonowskiej z Akademii Pedagogiki Specjalnej oraz Aleksandrowi Temkinowi z Instytutu Filozofii UW. Kontekstem ich wizyty w studiu jest Kongres Komitetu Kryzysowego Humanistyki Polskiej, który odbył się 3 lutego w Warszawie.

Wysłuchując ich opowieści, jak wygląda życie akademickie z perspektywy młodego pracownika naukowego, nie zamykamy, lecz otwieramy dyskusję; jeśli opinie i postulaty naszych gości sprowokują innych uczestników życia akademickiego w Polsce do zabrania głosu - mamy na myśli również Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego - udzielimy im oczywiście miejsca na naszej antenie w przyszłości.

Zapraszamy - Sylwia Hejj i Jerzy Sosnowski