Manifest marzycielskiego rapera. Historia hitu Skee-Lo, "I Wish".

W świecie rapu lat 90., pełnym przechwałek dotyczących pieniędzy, umiejętności i powodzenia u kobiet, Skee-Lo postanowił pójść pod prąd. Zamiast opowiadać o swoich sukcesach, w przeboju "I Wish" otwarcie mówił o kompleksach i niespełnionych marzeniach. Szczerość i autoironia przyniosły mu ogromną popularność, a piosenka stała się jednym z najbardziej charakterystycznych rapowych hitów 1995 roku. Jej historię przypomniał Kuba Ambrożewski w audycji "Piosenka do Wyjaśnienia". 

Polecane podcasty

Piosenka do Wyjaśnienia

Muzyka

Aksamit

Muzyka

Historia Pewnej Płyty

Muzyka

Manifest sympatycznego marzyciela

 Rap lat 90. często opierał się na budowaniu wizerunku pewnego siebie artysty, który imponuje otoczeniu talentem, pieniędzmi i pozycją społeczną. Jak zauważa Kuba Ambrożewski, niewielu wykonawców decydowało się wówczas na równie otwarte opowiadanie o własnych słabościach. Na tym tle "I Wish" wyróżniało się szczerością i dystansem do samego siebie. 

 - Potrzeba zaimponowania płci pięknej była od początku jednym z motywów wiodących rapu. Zwykle oznaczało to nieskończone przechwałki na temat swoich umiejętności, pozycji w grupie oraz objętości portfela. Niezależnie od wybranej perspektywy mało kto w tym środowisku przyznawał się do swoich niedostatków i kompleksów. Być może dlatego ta piosenka tak bardzo różniła się od reszty rapowego krajobrazu w 1995 roku. "I Wish", dzieło 20-letniego Antoine'a Roundtree, lepiej znanego jako Skee-Lo, to manifest zakompleksionego, ale sympatycznego marzyciela - opowiada Kuba Ambrożewski. 

 Marzenia Skee-Lo nie dotyczyły wielkiej sławy czy niezwykłych osiągnięć. Raper chciał po prostu być wyższy, mieć więcej pieniędzy, atrakcyjną dziewczynę i samochód, który wzbudzałby podziw zamiast śmiechu. W tekście znalazło się również miejsce na koszykówkę, w której niski wzrost miał utrudniać mu rywalizację z innymi zawodnikami. 

 - "Chciałbym być nieco wyższy, bogaty i mieć ładną dziewczynę" - melorecytuje w refrenie swojego debiutanckiego hitu. Skee-Lo chciałby mieć dwa metry zamiast swoich skromnych 163 centymetrów. Dlaczego? Bo nikt nie chce grać z nim w kosza i zawsze jest wybierany jako ostatni. Raper marzy też o klasowym aucie - Chevrolecie Impali z 1963 roku. Zamiast tego jeździ hatchbackiem, z którego wszyscy się podśmiewają - opowiada Ambrożewski. 

Polecane podcasty

Piosenka do Wyjaśnienia

Skee-Lo - "I Wish". Manifest marzyciela

:Znakomity dowód na to, że swoją słabość można zamienić w supermoc"

To właśnie połączenie szczerości, humoru i chwytliwego brzmienia sprawiło, że "I Wish" zdobyło popularność również poza środowiskiem hip-hopowym. Skee-Lo pokazał, że nie trzeba kreować wizerunku człowieka sukcesu, aby przyciągnąć uwagę słuchaczy. Wystarczyło opowiedzieć o własnych niedoskonałościach w sposób, z którym wielu odbiorców mogło się utożsamić. Dużą rolę odegrała także warstwa muzyczna. Funkowo-jazzowy podkład, oparty na samplach z utworu "Spinnin'" Bernarda Wrighta, nadał piosence lekkie i przebojowe brzmienie. Z kolei końcowy fragment stanowi nawiązanie do klasycznego "For What It's Worth" zespołu Buffalo Springfield. 

 - Ten utwór to jednak znakomity dowód na to, że swoją słabość można zamienić w supermoc. "I Wish" stało się bowiem rapowym przebojem na popowych listach, dokonując tak zwanego crossoveru. Lekki, autoironiczny humor Skee-Lo i funkowe sample wywoływały wyłącznie pozytywne skojarzenia. Większość muzyki została tu zaczerpnięta z utworu „Spinnin'” funkowo-jazzowego kompozytora Bernarda Wrighta z 1981 roku. Choć końcowy fragment to mrugnięcie okiem w stronę "For What It's Worth" Buffalo Springfield - mówi Ambrożewski. 

 Choć Skee-Lo nie powtórzył już komercyjnego sukcesu "I Wish", piosenka zapewniła mu trwałe miejsce w historii rapu lat 90. Jego największym atutem okazało się to, co w świecie muzycznych przechwałek mogło uchodzić za słabość - umiejętność śmiania się z samego siebie. 

 – I mimo że "I Wish" pozostało jego jedynym hitem, Skee-Lo na pięć minut został superbohaterem – dlatego, że był wyłącznie sobą – opowiadał prowadzący audycję.