Hit z przepełnionego pociągu. Historia utworu "Czas nas uczy pogody"

"Czas nas uczy pogody” to jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów, do których słowa napisał Jacek Cygan. Piosenka powstała z myślą o Grażynie Łobaszewskiej, ale ogromną popularność zdobyła również dzięki interpretacji Stanisława Soyki. Jak się okazuje, historia jej powstania jest związana z podróżami pociągiem i tekstem, który w ostatniej chwili trzeba było napisać od nowa. O kulisach narodzin przeboju Jacek Cygan opowiedział Michałowi Margańskiemu w najnowszym odcinku jego cyklu. 

"Wiele dni, wiele lat, czas nas uczy pogody”

 Podróże koleją odegrały szczególną rolę w historii utworu "Czas nas uczy pogody”. Jak przypomina Michał Margański, to właśnie w pociągu relacji Warszawa–Lublin Jacek Cygan znalazł inspirację do napisania słów, które ostatecznie zastąpiły pierwotną wersję tekstu. 

 - "Wiele dni, wiele lat, czas nas uczy pogody". Ta fraza powstała w pociągu relacji Warszawa - Lublin. Jacek Cygan wracał ze świąt Wielkiej Nocy i nie mógł znaleźć miejsca. Stał na korytarzu i właśnie w takich okolicznościach napisał tekst, który był tym właściwym, po zmianie. Zmieniały się też pociągi. Zresztą kolej odegrała ważną rolę w powstawaniu tej piosenki. Pamiętajmy, że były to czasy przedinternetowe - mówi Margański. 

 Początkowo utwór miał opowiadać zupełnie inną historię. Krzesimir Dębski przesłał Cyganowi na kasecie nagranie fortepianowego podkładu, do którego tekściarz napisał opowieść o chorym chłopcu marzącym o przejażdżce rowerem po śniegu. Pierwsza wersja spodobała się Grażynie Łobaszewskiej, dla której przygotowywano piosenkę. 

 - Krzesimir Dębski przysłał mi na kasecie, bo to były kasety Stilon Gorzów, podkład, który nagrał z fortepianem. I była to taka balladka. I ja napisałem pioseneczkę o chłopcu, który... Spadło pół metra śniegu, a on jest chory. I leży w łóżku, i maluje kredkami, że jedzie na rowerze po śniegu. I refren był "Na rowerze po śniegu". I tytuł. I zawiozłem to do Poznania, oni to zobaczyli. Grażyna (Łobaszewska - przyp. red.) przyśpiewała, no i mówi: "Super, znakomicie, bardzo fajna balladka, taka kołysankowa trochę". Przyjechałem do Warszawy szczęśliwy, że mamy to za sobą - wspomina Jacek Cygan. 

Polecane podcasty

Historia Pewnej Płyty

Stanisław Soyka - "Acoustic"

 Sytuacja zmieniła się po nagraniu podkładu w studiu. Okazało się, że napisane wcześniej słowa nie pasują do muzyki. Cygan musiał więc poszukać nowego pomysłu. Przełom nastąpił podczas kolejnej podróży pociągiem, kiedy wymyślił frazę "Wiele dni, wiele lat, czas nas uczy pogody". 

 - I nagrali podkład. I jak nagrali podkład w studiu, to się okazało, że tekst nie pasuje. I dzwonią, i mówią: "Słuchaj.... Nocnym pociągiem "Wielkopolanin", ekspresem". Luty był jakiś, ten pociąg spóźniony dwie godziny. Warszawa Centralna, stara. Ja stoję skostniały. Konduktor ma kasetę z podkładem. No, słucham - no nie pasuje. No i też bardzo długo myślałem nad tym, bo już pierwszy raz miałem sytuację, że do tego napisałem. No i jak to odmienić w sobie? No i wymyśliłem to: "Wiele dni, wiele lat, czas nas uczy pogody". W korytarzu, bo nie miałem miejsca - mówi Cygan. 

Wersja Stanisława Soyki zyskała popularność

 Choć piosenka powstała dla Grażyny Łobaszewskiej, z czasem doczekała się również interpretacji Stanisława Soyki. Artysta osobiście zwrócił się do Jacka Cygana z prośbą o możliwość wykonywania utworu. Zaproponował przy tym własną aranżację, która później zdobyła ogromną popularność wśród słuchaczy. 

 - To ja powiem dalej. Grażyna to nagrała, a potem zgłosił się Stasiu Soyka. Myśmy tu mieszkali na Elektoralnej, w takim małym mieszkanku, i Staszek do nas często przychodził, bo był sam w tej Warszawie. Bardzo się lubiliśmy. No i Stasiu raz mówi: "Słuchaj, czy ja mogę to śpiewać? Ja zrobię z tego polską Georgię". "Oczywiście". No i Stasiu już tak to spopularyzował, że byłem na wielu koncertach, że jak on zaczynał "Widziałem wiatr o siwych włosach", to były brawa - mówi Cygan. 

 Autor tekstu przez lata marzył również o tym, aby usłyszeć "Czas nas uczy pogody" w wykonaniu obojga artystów. Marzenie spełniło się podczas koncertu "Trzy ćwiartki Jacka Cygana" na festiwalu w Opolu. Jak wspomina Cygan, był to ostatni festiwalowy występ Stanisława Soyki, który kilka miesięcy później zmarł. 

 - Stasiu był wspaniały. Naturalnie moim marzeniem było, żeby oni to zaśpiewali razem. No i na moim koncercie w zeszłym roku "Trzy ćwiartki Jacka Cygana" na festiwalu w Opolu wyszli razem i zaśpiewali razem. To był ostatni występ taki festiwalowy Staszka, bo w czerwcu, a w Sopocie już nie wyszedł na scenę - mówi Jacek Cygan.