"Chwalipięta" i "wiercipięta"
"Chwalipięta" i "wiercipięta"
Słowo "chwalipięta" prawdopodobnie nawiązuje do dawnego słowa "storczypięta" (lub "storzypięta"), który składa się z czasownika "storczyć", czyli stawiać na sztorc albo sztorcem stawać oraz rzeczownika "pięta". Sam wyraz "chwalipięta" pojawia się dopiero w słowniku z XX wieku (pod red. Witolda Doroszewskiego) i powstał prawdopodobnie przez połączenie słów "storczypięta" i wulgarnego "chwalidupa" lub "chwalidupski". Te określenia dotyczą oczywiście osoby bezustannie i bezkrytycznie chwalącej swoje cztery litery, które są symbolem prywatnej własności. "Chwalipięta" jest więc eufemizmem, który ma zastąpić nam określenia mniej eleganckie. Słowo "wiercipięta" z kolei powstało z połączenia czasownika "wiercić" i rzeczownika "pięta". Określa osobę, która wierci piętą albo wierci się na pięcie, czyli nie może ustać w jednym miejscu, dlatego powiemy tak o kimś, kto jest bardzo ruchliwy i energiczny.
Dodaj do playlisty
