Jerzy Kulej – bokser, który nigdy nie leżał na deskach
2024-07-18, 09:07 | aktualizacja 2024-07-25, 11:07
Jako jedyny z polskich pięściarzy dwukrotnie wywalczył złoty medal olimpijski: w Tokio (1964) i Meksyku (1968). Uznawany za bodaj najwybitniejszego polskiego boksera amatora, jest także trzeci na liście najwybitniejszych polskich sportowców.
- Jerzy Kulej (1940-2012) należał do grona wychowanków legendarnego trenera bokserskiego Feliksa "Papy" Stamma.
- W trakcie kariery bokserskiej stoczył 348 walk, z których 317 wygrał, 6 zremisował i 25 przegrał. Przeszedł do historii, jako bokser, który nigdy nie leżał na deskach ringu.
Palce żółte od orzechów
Pochodził z biednej dzielnicy Częstochowy "Ostatni Grosz". Ale po latach z sentymentem wspominał dziecięce lata. – Wiosną były tulipany, które można było oddać do kwiaciarza. A kiedy jesień się zaczynała, to miałem palce żółte od orzechów, które podbieraliśmy sąsiadowi. A w międzyczasie były jeszcze czereśnie, jabłka, gruszki… Zawsze się na bełcika uzbierało albo na papieroski – opowiadał w Polskim Radiu. – A jak przyszły te późne gruszki, to mieliśmy wypchane brzuchy – śmiał się.
Szybki, zacięty, silny
W częstochowskim klubie Start rozpoczął też karierę sportową w 1955 roku. Już trzy lata później legendarny "Papa" Stamm powołał go do reprezentacji Polski. Pierwsze mistrzostwo Europy wywalczył w Moskwie, w 1963 roku. Ten sukces powtórzył dwa lata później w Berlinie, a po kolejnych dwóch latach dorzucił jeszcze srebro w Rzymie.
Jako bokser nie imponował warunkami fizycznymi: miał mniejszy zasięg ramion, niż jego przeciwnicy, ale za to był zawodnikiem, szybkim, który doskonale walczył w półdystansie wykorzystując siłę swojego ciosu. Chociaż przegrał 25 walk, żaden jego rywal nie powalił go na deski.
Przeczytaj także
- Robert Korzeniowski: człowiek, który wszedł do historii sportu – dosłownie
- Irena Szewińska – najwybitniejsza polska lekkoatletka w historii
- Halina Konopacka – wielka mistrzyni, która w sporcie widziała piękno
"Pamiętaj, jesteś ostatni"
Pierwsze złoto olimpijskie wywalczył w Tokio (1964) pokonując w finale Rosjanina Jewgienija Frołowa. Na kolejnych igrzyskach, w Meksyku (1968) stoczył dramatyczną walkę z Kubańczykiem Regüeiferosem. – Spotykam się z moim trenerem przy ringu i… ja go nie poznaję. Jakaś stara twarz patrzy na mnie i nie może nic mi powiedzieć! "Panie Feliksie, wchodzę…" Złapał mnie za rękę powyżej łokcia, popatrzył i powiedział "Pamiętaj, jesteś ostatni. Jak nie Ty, to już tutaj w Arena Mexico polskiego hymnu nie zagrają".
Trener, nauczyciel, aktor
Po zakończeniu sportowej ukończył studia na warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego, pracował jako trener, nauczyciel wychowania fizycznego. Razem z innym bokserskim mistrzem olimpijskim, Janem Szczepańskim, zagrali jedne z głównych ról w kultowym filmie Marka Piwowskiego "Przepraszam czy tu biją" (1976). Był też konsultantem superprodukcji Jerzego Hoffmana "Ogniem i mieczem" (1999-2000). Na początku XXI wieku przez cztery lata był posłem na sejm z ramienia SLD.
Posłuchaj
***
Tytuł audycji: Złota Dziesiątka
Prowadzi: Norbert Michalak
Data emisji: 17.07.2024
Godzina emisji: 7.50
pr