Polskie artystki na monumentalnej wystawie w New Museum w Nowym Jorku

Prace Aliny Szapocznikow, Anety Grzeszykowskiej i Goshki Macugi zostały wystawione na monumentalnej wystawie "New Humans: Memories of the Future” w Nowym Jorku. Ekspozycja w New Museum prezentuje prace 200 artystów z 56 krajów. Pokazuje, jak gwałtowne przemiany technologiczne i społeczne wpływają na rozumienie człowieczeństwa.

Polskie artystki na monumentalnej wystawie w New Museum w Nowym Jorku

Goshka Macuga odbiera nagrode ministra kultury (2013 r.)

Foto: Jan Bogacz/PAP

Ekspozycja w New Museum obejmująca dorobek od lat 20. XX wieku po współczesność, łączy dzieła klasyków, takich jak Constantin Brâncuși, Salvador Dalí, Marcel Duchamp, Max Ernst czy Alberto Giacometti, z pracami współczesnych twórców, m.in. Hito Steyerl, Pierre’a Huyghe’a, Philippe’a Parreno, Anicki Yi czy Wangechi Mutu. Tworzy szeroką panoramę idei, określaną przez krytyków jako refleksja nad posthumanizmem i ewolucją ludzkiej tożsamości.

Posłuchaj audycji w Trójce:

Jedna z najważniejszych prezentacji sezonu w Nowym Jorku

Wystawa zbiegła się z otwarciem nowej przestrzeni ekspozycyjnej muzeum i już została uznana za jedną z najważniejszych prezentacji sezonu artystycznego w Nowym Jorku, zarówno ze względu na skalę, jak i ambicje kuratorskie.

Ekspozycja wykracza poza tradycyjne formy sztuki. Oprócz obrazów, rzeźb i fotografii prezentowane są tu makiety futurystycznych miast, projekty architektoniczne, instalacje wykorzystujące sztuczną inteligencję, a także humanoidalne maszyny i latające obiekty przypominające drony czy satelity.

Twórcy spoza dziedziny "czystej” sztuki – w tym architekci, naukowcy i filmowcy – współtworzą narrację przypominającą rozbudowane „muzeum przyszłości”, w którym zacierają się granice między sztuką, nauką i technologią.

Prace polskich artystek wśród najważniejszych nazwisk sztuki

Wśród prezentowanych artystów znalazły się Alina Szapocznikow, Aneta Grzeszykowska i Goshka Macuga. Szapocznikow, uznawana za klasyczkę nowoczesności, wypracowała pionierskie podejście do cielesności rzeźby, traktując ludzkie ciało jako nośnik pamięci i doświadczenia.

Grzeszykowska pokazuje cykl "Mama”, w którym wykorzystuje silikonową replikę własnego ciała, by badać relacje między tożsamością, macierzyństwem i reprezentacją. Macuga z kolei tworzy wielowarstwowe projekty łączące sztukę z refleksją nad historią, polityką i technologią.