30 lat "Dziewczyny Szamana". Powrót do debiutu Justyny Steczkowskiej

Swoją premierę "Dziewczyna Szamana" miała 18 marca 1996 roku. Płyta ukazała się nakładem Pomaton EMI. Było to prawdziwe wejście smoka na polską scenę muzyczną w wykonaniu artystki. O tym, jak powstawał album, usłyszeliśmy w kolejnym wydaniu "Historii Pewnej Płyty". O wydawnictwie opowiedzieli: Justyna Steczkowska; Tomasz Kopeć – przed laty Dyrektor Artystyczny Pomaton EMI - oraz gitarzysta Jacek Królik.

Posłuchaj audycji Trójki:

• "Historia Pewnej Płyty" i debiut zespołu Wilki
• Grzegorz z Ciechowa i 80-latki frazujące niczym Tracy Chapman - płyta "ojDADAna"

Przed wydaniem albumu Justyna Steczkowska miała już na koncie pierwsze osiągnięcia. Była po udanym wystepie w "Szansie na sukces" i wygranym konkursie Debiutów na festiwalu w Opolu (1994). Reprezentowała też po raz pierwszy Polskę podczas Eurowizji. Tam, z piosenką "Sama", zajęła 18. miejsce. - To była moja własna decyzja, żeby zrobić coś takiego co jest zgodne ze mną. Powstała piosenka "Sama"; to robili bracia Pospieszalscy i Wojciech Waglewski. (...) Pojechaliśmy, przegraliśmy z kretesem tę Eurowizję. Ale ja, jako artystka, gdzieś dla siebie wygrałam. Zrobiłam coś, co chciałam zrobić i było zgodne z moimi przekonaniami. Cieszyłam się, że mogłam pokazać światu siebie taką, jaką chcę się powoli stawać - wspomina Justyna Steczkowska.

Istotną, być może kluczową postacią dla całego albumu, był Grzegorz Ciechowski. Lider Republiki zgodził się wyprodukować pierwszą płytę Justyny Steczkowskiej. Ostatecznie był również kompozytorem przy niektórych piosenkach i autorem tekstów (pod pseudonimem Ewa Omernik). Między innymi za jego sprawą nastąpił też przełom w karierze artystki.

- Piosenka, z którą Justyna pojechała na Eurowizję, nie pasowała do stylu festiwalu eurowizyjnego, choć oczywiście swój klimat miała. (...) Potem jeszcze próbowaliśmy na festiwalu w Opolu; Justyna nie do końca się przygotowała, wyszło to słabo, ale w głosowaniu dostała od ludzi drugie miejsce. To oznaczało, że ludzie chcą Justyny słuchać, potrzebują jej; tymczasem nie wszystko repertuarowo się to zgadzało - wspomina Tomasz Kopeć, który podczas festiwalu w Opolu zaangażował do współpracy lidera Republiki. - Doszło do spotkania przy okrągłym stoliku. (...) Tam umówiliśmy się, że spróbujemy produkować debiutancki album Justyny Steczkowskiej z pomocą Grzegorza Ciechowskiego - dodaje.

Sama artystka początkowo nie była jednak przekonana do tej współpracy. - Nie wydawało mi się, żebym pasowała do Grzegorza Ciechowskiego. Wydawał mi się on tak odległą postacią - opowiada Justyna Steczkowska. - Okazał się przede wszystkim uroczym człowiekiem, z którym można było normalnie porozmawiać. Nie czułam się gorsza ani przestraszona, fajnie się nam rozmawiało - dodaje.

Wydany w 1996 roku krążek przyjął się świetnie wśród krytyków i słuchaczy. Rok po premierze płyta pokryła się platyną. Album zdobył też pięć Fryderyków w kategoriach: Fonograficzny debiut roku, Piosenka roku ("Oko za oko, słowo za słowo"), Płyta roku – pop, Producent muzyczny, Aranżer roku (Grzegorz Ciechowski). - Płyta stała się wielkim hitem i zdobyła wszystkie możliwe nagrody. To był wielki sukces dla wytwórni, komercyjny i artystyczny, i od tego zaczęła się moja stricte kariera muzyczna, którą staram się kroczyć do dziś na własnych zasadach - ocenia wokalistka.

qch