"Ja dla siebie nie istnieję". Wystawa na setne urodziny Krystyny Wojtyny-Drouet

"Kartografia macierzyństwa" Karoliny Wiktor podejmuje temat macierzyństwa i neuroróżnorodności z perspektywy osoby z doświadczeniem afazji. Z kolei ekspozycja "Krystyna Wojtyna-Drouet. Ja dla siebie nie istnieję" to przekrojowa prezentacja wielkoformatowych tkanin i gobelinów jednej z kluczowych artystek polskiej szkoły tkaniny oraz archiwalnego i współczesnego kontekstu jej pracy artystycznej.

Posłuchaj audycji Trójki:

• Wystawa fotograficzna "Anima" Magdy Hueckel. Audycja "Terra Kultura"
• W audycji "Terra Kultura" o wystawie "Kantor. Terapia widzeń" w Krakowie

"Krystyna Wojtyna-Drouet. Ja dla siebie nie istnieję"

Krystyna Wojtyna-Drouet (ur. 1926) to artystka tekstylnego medium i malarka, przedstawicielka pierwszego pokolenia polskiej szkoły tkaniny. W latach 1946-1953 studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Uczestniczyła w I, IV i V Międzynarodowym Biennale Tkaniny w Lozannie. Jej prace były wystawiane w Polsce i za granicą, m.in. w Oslo, Lipsku, Buenos Aires, Hawanie, Chicago i Kairze. Stworzyła ponad 350 tkanin. Jest laureatką złotego Medalu "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2023).

W styczniu artystka obchodziła setne urodziny prezentuje rozwijany od lat 50. dorobek jednej z kluczowych reprezentantek polskiej szkoły tkaniny, ważnego zjawiska w powojennej sztuce polskiej.

Na przekrojowej ekspozycji w Zachęcie pokazane zostały monumentalne tkaniny i gobeliny powstające między 1957 a 2018 rokiem, w tym dzieła nieprezentowane publicznie w ostatnich dwóch dekadach. Wystawa ukazuje ewolucję języka artystycznego Wojtyny-Drouet: od kompozycji figuratywnych, w których motywy podporządkowane są strukturze splotu, po coraz bardziej abstrakcyjne układy form, aż po liryczne prace z późniejszego okresu.

Wystawę można obejrzeć od 20 lutego do 4 kwietnia.

"Kartografia macierzyństwa"

Karolina Wiktor to artystka wizualna, autorka i twórczyni projektu NeuroUżyteczna, wspierającego osoby po udarze mózgu. Laureatka Nagrody Katarzyny Kobro (2017). W latach 2001-2013 współtworzyła z Aleksandrą Kubiak duet performerski Grupa Sędzia Główny. W 2009 roku, po pęknięciu tętniaka i udarach, jej droga artystyczna nabrała zupełnie nowego kierunku. Dziś zajmuje się poezją wizualną i konkretną oraz tworzy autorską Czcionkę Braku. W swojej twórczości łączy wiedzę o mózgu, kognitywistyce i neuronauce z doświadczeniem odbiorcy.

W ramach wystawy w Zachęcie po raz pierwszy w swojej twórczości podejmuje temat macierzyństwa z perspektywy kobiety doświadczającej poudarowej afazji. Artystka zabiera głos w sprawie rodzicielstwa kobiet z niepełnosprawnościami. W centrum narracji znalazła się relacja matki z afazją i jej córki, relacja, w której codzienne gesty, domowe rytuały oraz poszukiwanie nowych form porozumiewania się są jednocześnie częścią procesu rehabilitacji.

Wystawa porusza kwestie widzialności i komunikacji osób z neurologicznymi niesprawnościami, a jej struktura ma otwarty charakter. Ekspozycji towarzyszą spotkania i warsztaty, a odwiedzający mogą wchodzić w bezpośredni kontakt z wybranymi pracami poprzez dotyk oraz rysowanie na jednej z nich.

Wystawę można obejrzeć od 20 lutego do 3 maja.

Ewelina Kołaczek, Zachęta