Tkanina jako sztuka i codzienność - osobista, wspólnotowa, żywa!

Eliza Proszczuk-Chmiel, artystka, badaczka i absolwentka ASP w Warszawie, której "siostrzane obrusy" trafiły na prestiżowe Triennale w Łodzi. Rozmowa tkaninie jako medium sztuki, pamięci i wspólnoty., o haftowaniu, które może być równie intymne, co polityczne. Tu jak przez igłę przebija się historia lokalnych wspólnot, więzi i osobistych przeżyć. Opowieść o obrusach haftowanych na warszawskich ulicach, w Monarze, ośrodkach dla uchodźczyń i w… w areszcie śledczym.

Tkanina jako sztuka i codzienność - osobista, wspólnotowa, żywa!

Prace Elizy Proszczuk-Chmiel

Foto: Hanna Dołęgowska/PR

Tkanina jako sztuka i codzienność - osobista, wspólnotowa, żywa!
+
Dodaj do playlisty
+