Na Wigilię zaprasza Barbara Marcinik
Wigilia w Trójce
2010-12-24, 09:12 | aktualizacja 2010-12-24, 09:12
"Wigilia w świecie i w Programie Trzecim" - pod tym hasłem spotykamy się od… ubiegłego wieku.
Posłuchaj
Dodaj do playlisty
Kilkanaście lat modyfikacji tego ambitnego hasła doprowadziło nas do Wigilii Bożego Narodzenia bliższej tradycji. Nadal "otwieramy się na świat", czyli w marzeniach bywamy tam, gdzie w rzeczywistości nie możemy być, ale próbujemy także zakosztować życia rodzinnego, odwiedzając różne domy. I tak pozostajemy w kręgu tematów ewangelicznych, przypominając, że Święta Rodzina wędrowała.
Tak będzie i w tym roku, ale postanowiliśmy nabrać odrobinę dystansu do sprawy i zaproponujemy konwencję "pół żartem - pół serio". W sferze żartu pozostaną tematy związane z obyczajem, w sferze serio – ze sferą sacrum (choć nie tylko).
Wigilia 2010 będzie zarazem Wigilią u Jaśków. Po raz pierwszy zagościmy u naszych przyjaciół, którzy – tak się składa – są wiernymi i aktywnymi słuchaczami Trójki. Koko i Jaśko zaprosili na przepiękną werandę nad sopocką plażą swoich przyjaciół oraz artystów zaprzyjaźnionych z nami. Kto to będzie, wyjawimy w trakcie naszej Wieczerzy Wigilijnej.
Nazwisko jednego z gości mogę zdradzić, gdyż jest on jednym z najczęściej towarzyszących nam podczas Wigilii artystów. To Paweł Huelle, który wystąpi tym razem w podwójnej roli: gościa przy stole, ale też komentatora poważniejszych tematów, wysnutych z książki, która ukazała się niedawno: księdza Marka Wittbrota „Rozmowy nad Motławą, Sekwaną i Wezerą”. Podczas naszej rozmowy pojawią także niekojarzone z czasem świątecznym tematy.
Mogę też zdradzić, że w świat powędrujemy za sprawą reżyserki Julii Wernio – do Kanady oraz za sprawą (po latach przerwy) Niedźwiedzia – do Australii. Bliższy świat będą reprezentowały Małopolska i Katowice. Nazwiska gości – "łączników" - pozwolą Państwo – pozostaną niespodzianką. Jestem pewna, że będą to radośniejsze akcenty z naszej ponurawej rzeczywistości.
Muzyka – tak, jak powinno być – z przewagą kolęd, ale też posłuchamy tej, której zazwyczaj nie słucha się, bo jest instrumentalna.
Zapraszamy i powtórzę – proszę niczemu się nie dziwić.
Baszka Marcinik