Muzyka Końca Lata "Gorzej już nie może być"

O ile nastoletnia samotność i pierwsze zaloty były paliwem debiutanckiej płyty Muzyki Końca Lata, tak na swym czwartym albumie zespół dobrnął do obrączek i poważnych deklaracji; bohaterowie piosenek zrzucają skórę, szukają rytmu w tańcu i w płaceniu rachunków, próbują zakończyć toksyczne relacje i wejść jeszcze raz do rzeki dzieciństwa; zespół przygrywa do tego czasem z big bitową werwą, a czasem z mazowiecką melancholią; zresztą specyficzny splot smutku, radości i mrugnięć oka to już znak rozpoznawczy brzmienia MKL; album został w dużej mierze nagrany na taśmę w słynnym analogowym studiu Macieja Cieślaka; płytę zmiksował Sebastian Witkowski, znany m.in. z produkcji płyt Kalibra 44; całość powstała w trudnych dla zespołu latach 2014-2017.

Muzyka Końca Lata: najbardziej romantyczny zespół w powiecie mińskim, utrwalający w piosenkach sercowe, ale nie tylko, rozterki mieszkańców miast dojeżdżających. W swojej twórczości grupa odwołuje się m.in. do lat 60-tych, czyli czasów big bitu surfu i garażowego rock’n’rolla, ale też slackerskich zespołów amerykańskich z lat 90. Jak dotąd kwintet dorobił się trzech płyt: "Jedno wesele dwa pogrzeby" (2006) i "2:1 dla dziewczyn" (2007) oraz "PKP Anielina" (2011), które układają się w tryptyk opowiadający o miłości i dorastaniu na mazowieckiej prowincji w XXI wieku. Opisując zawartą na krążkach twórczość zespołu krytycy najchętniej posługiwali się triadą określeń: bezpretensjonalne, szczere, urocze.