Roisin Murphy "Hairless Toys" i Patrick The Pan "…niczym jak liśćmi"

Agnieszka Szydłowska poleca płytę Roisin Murphy "Hairless Toys" (Do południa/Trójka)

Dodaj do playlisty

Roisin Murphy "Hairless Toys"

Roisin Murphy kazała czekać swoim fanom aż 8 lat na nowy studyjny album. Jej ostatni longplay "Overpowered" ukazał się 2007 r. "Hairless Toys" stanowi swoiste podsumowanie dotychczasowej kariery artystki.
Na krążku "Hairless Toys" odnajdziemy nawiązania do europejskiego house-u, albumów wydanych przez Casablanca Records oraz twórczości Grace Jones. Wpływy takich gatunków muzycznych jak jazz, country oraz gospel będą również pobrzmiewać na płycie. Za bogatą i ekspansywną produkcję odpowiedzialny jest Eddie Stevens, znany ze współpracy z Roisin Murphy przy jej poprzednich projektach.
Magiczny urok albumu świetnie oddaje premierowy utwór "Gone Fishing" , który stanowi zapowiedź nowego wydawnictwa. Piosenka została zainspirowana filmem "Paris Is Burning", w którym oryginalność, inwencja oraz celebracja są ucieczką od trudnych realiów otaczającej rzeczywistości.
- "Gone Fishing" skomponowałam po obejrzeniu filmu dokumentalnego "Paris Is Burning", który bardzo mnie poruszył. Natrafiłam na artykuł, który wskazywał go jako istotny głos w temacie czarnej, gejowskiej kultury, która powstała wokół muzyki house. "I had to run this far from home" - to o ludziach wykluczonych poza nawias społeczeństwa i o tym, jak udało im się stworzyć bezpieczne miejsce w Nowym Jorku w latach 80., którym była scena skupiająca wokół siebie środowisko gejów oraz osoby transgenderowe. Najbardziej aktywnym jej działaczem był Pepper La Beija, o którym śpiewa również Malcolm McLaren w piosence "Deep In Vogue". Kultura, która wtedy powstała była wręcz ostentacyjną odpowiedzią na prześladowania i rozczarowanie. Wyobraźnia oraz odwaga tych dzieciaków budzi we mnie szacunek. "Gone Fishing" powstała w mojej głowie niemalże jako broadwayowska wersja tej historii. Tworzenie swojego świata, bezpiecznego miejsca na ziemi, budowanie nowej rodziny w muzyce i kulturze młodych to tematy jakie podejmuję na "Hairless Toys" - mówi Roisin Murphy.
Tracklista:
1. Gone Fishing
2. Evil Eyes
3. Exploitation
4. Uninvited Guest
5. Exile
6. House Of Glass
7. Hairless Toys (Gotta Hurt)
8. Unputdownable

Patrick The Pan - "…niczym jak liśćmi"

Amerykanie z podziwem mówią o takich: self-made man. Piotr Madej skomponował, zagrał, zaśpiewał i nagrał swój debiutancki album w zaciszu swojego krakowskiego pokoju, ale to wystarczyło, by zachwycić najpierw internetowych poławiaczy muzycznych skarbów, a w dalszej kolejności media i publiczność najważniejszych festiwali, od Open’era po OFF. Nic dziwnego: takie połączenie kompozytorskiego talentu i wrażliwości często się nie zdarza. "...niczym jak liśćmi" rozwija to, co zostało zapoczątkowane przez Patricka na jego debiutanckim albumie.
- Dużo się zmieniło w mojej głowie od czasu mojej debiutanckiej płyty. Zacząłem bardziej wierzyć w siebie, w swoje możliwości i w swoją muzykę. Zacząłem też odczuwać silną potrzebę zmiany, odświeżenia muzycznego wizerunku, delikatnej zmiany kierunku rozwoju. Nie mówimy o rewolucji w stylu sprzedaj-gitarę-kup-sampler, jednak nabrałem potrzeby by włożyć w muzykę inny rodzaj energii. Płyta "...niczym jak liśćmi" to efekt tych świadomych, ale nieprzymuszonych zmian. Rozwinąłem się i nauczyłem lepiej wyrażać swoje szerokie muzyczne horyzonty. Nie jest tak, że ta płyta to nowy Patrick. Ta płyta to inny Patrick. Na "...niczym jak liśćmi" idę w innym kierunku, ale przy tym też absolutnie nie zapominam skąd idę. Śmiem twierdzić, że nie jestem już zagubionym i nieśmiałym chłopcem z gitarą - jestem facetem, który w muzyce wie czego chce i robi to - mówi Patrick the Pan.

Tracklista:

1. Zdejmij. Wyłącz. Zobacz.
2. Space, 1961
3. #idiots
4. Pikselove
5. Dare
6. Niedopowieści (feat. Dawid Podsiadło)
7. The Ballad of an Elephant
8. 52
9. Lewiwa
10. Lunatique
11. I Know How Am I Going To End

(materiały promocyjne)