Gdy rodzic porywa własne dziecko. "Przestępca", którego nikt nie ściga

Trudny temat porwań rodzicielskich (Klub Trójki)

Dodaj do playlisty

W świetle polskiego prawa porwanie rodzicielskie nie jest rodzajem przestępstwa, a formą zaginięcia. - Kiedy jeden rodzic zabiera dziecko w nieznane miejsce i nie ma z nim kontaktu, to jest ono osobą zaginioną i wówczas można zwrócić się o pomoc w poszukiwaniach do policji. Jako, że jest to tylko zaginięcie, w momencie odnalezienia, czy ustalenia miejsca pobytu policja ma obowiązek zakończenia dalszej pracy - mówi Grzegorz Kostka z Fundacji Itaka.

Jacek Rybczyński, tata Dawida doświadczył sytuacji, która, jak sam przyznaje, nie jest w Polsce wyjątkowa. - Mój syn został porwany w lipcu 2011 roku i przez miesiąc nie miałem o nim żadnych informacji, po czym dzięki działaniom fundacji Itaka został odnaleziony w Portugalii. Rozpocząłem procedurę zgodnie z konwencją haską i na skutek decyzji portugalskiego sądu syn miał nakaz natychmiastowego powrotu do Polski w lutym 2012 roku. Od tego czasu nie mam wieści o moim dziecku - mówi Jacek Rybczyński.

Choć również polska strona wydała stosowną decyzję, przyznając ojcu pełnię praw rodzicielskich, syn nie wrócił do niego. - Okazuje się, że na nic są te decyzje, bo one nie skutkują żadnymi konkretnymi działaniami ze strony prokuratury - mówi tata Dawida. Jak dodaje, do interwencji prokuratury częściej dochodzi w sytuacjach, gdy sprawcą porwania jest ojciec.

Co mogą zrobić rodzice w przypadku porwań krajowych? Jak różni się procedura, gdy dziecko zostaje porwane do innego kraju? Posłuchaj całej audycji.

Naszymi gośćmi byli: Grzegorz Kostka (Fundacja Itaka), Jacek Rybczyński i Robert Boch.

"Klub Trójki" poprowadził Dariusz Bugalski.

Do słuchania audycji "Klub Trójki" zapraszamy od poniedziałku do czwartku od godziny 21.05 do 22.00.

(sm, ei)